سلام بر همه دونفره ای ها، پس از حدود یک ماه غیبت امروز داشتم درخواست های شما رو میخوندم تا بتونیم مطالبمون رو هماهنگ با درخواست های شما تنظیم کنیم. در بین همه درخواست هایی که از طرف شما برای ما اومده بود یکی از این نوشته ها حسابی منو در فکر فرو برد. درخواست این دوستمون این بود:

سلام ميخوام درباره آدمايي بنويسي كه كسي ندارن براي محو تنهايي شون بيشتر مدت عمرشون رو دارن درآرزوي دوست داشتن كسي ميگذرونند ميخوام سنگ تموم بذاري ها آخه خيليها اين مشكلو دارن ممنونم  بخاطر سايت خوبتون.

من از این پیام دوستمون دو جور آدم در ذهنم اومد، اول آدم های معمولی در سنین مختلف رو مد نظر دارن که نتونستن مفهوم دوست داشتن رو برای خودشون توسعه بدن برای همین طعم تنهایی رو میچشن و دیگری کسایی که نتونستن شریک زندگی مناسبی برای خودشون پیدا کنند.

تنها در مسیر زندگی

تنها در مسیر زندگی

روی سخنم نه فقط با این دو گروه از دوستان هست بلکه به همه از ته دل میگم: آخه چرا؟!!

چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید

این جهان به این پهناوری، این همه انسان در اطراف ما که هر کدومشون هزاران راه برای ارتباط با اونها، دوست داشتن اونها و کمک به اونها وجود داره دیگه تنهایی معنایی نداره.

فقط کنار ساحل راه نرین و از بیرون به دریا نگاه نکنین، یک شیرجه به دل دریا بزنین تا ببینین درون دریا دنیای بزرگتر و پر جنب و جوش تری در جریانه.

خوب الان توی دلتون میگین که نمیشه من توی خیابون جلوی مردم رو بگیرم و بگم من میخوام کمکتون کنم! میخوام دوستون داشته باشم! بله صد در صد درسته اما فضاهای اجتماعی و نسبتا سالم در کشور ما کم نیست که بتونین هم نوعانتون رو دوست بدارین و “وجود انسانی” تون رو در این مکان ها  مورد آزمایش قرار بدین. مساجد، سراهای محله، انجمن های خیریه، فرهنگسراها و خیلی از مراکزی که من ازشون بی خبر هستم.

کمک به سالمندان

کمک به سالمندان

تنهایی رو فراموش کنید و دل به دریای جامعه بزنید

پیشنهاد من فضاهای مذهبی-شهری یعنی مساجد هست که در سراسر کشور به آسونی قابل دسترس هستن، همین امروز یک نگاهی به محله خودتون بندازین ببینین کدوم مسجد در نزدیکی شما وجود داره که فعال تره، مردم با تنوع بیشتری رو جذب کرده، برنامه های جنبی بیشتری داره، فضای روحانی بهتری داره به نظر من مسجد ها هم برای خودشون درجه بندی دارن حتی تیپ های مختلفی برای خودشون دارن. افسوس که بعضی مسجدهای ما وظایف اصلی شون رو فراموش کردن.

یاد باد آن که خرابات نشین بودم و مست   /  وآنچه در مسجدم امروز کم است آن جا بود

باید باور کنیم که تا وقتی سعی نکنیم در فعالیت های اجتماعی شرکت کنیم، تا وقتی به مردم اطرافمون کمک نکنیم نمیتونیم طعم واقعی دوست داشتن رو بچشیم. باور کنید ساده است فقط برای ده روز به یکی از این مراکز مدهبی یا اجتماعی فعال سر بزنین، خودتون و توانایی هاتون رو معرفی کنین. سعی کنین هرچی میتونین به دیگران کمک کنین، بی مزد و منت. اونوقت هست که طعم معجزه رحمان و رحیم بودن رو خواهید چشید، اونوقت هست که خواهید دید چقدر تنهایی بی معنی و مفهوم هست.

فعالیت های داوطلبانه

فعالیت های داوطلبانه

تا در مرحله عمل قرار نگیرین کسی شما رو نخواهد شناخت، اعمال و رفتار شما رو دنبال نخواهد کرد و به شما علاقه مند نخواهد شد. شما هم تا با دیگران در کاری مشارکت نکنید نمیتوانید خوبی ها و بدی های اونها رو بشناسین و قضاوت درستی از اونها داشته باشین.

همین دونفره رو در نظر بگیرین، ما هرچی یاد میگیریم رو در اختیار دیگران قرار میدیم و همه تلاشمون رو میکنیم، همین باعث شده هزاران دوست مثل شما رو در کنار خودمون داشته باشیم، که همیشه همراهمون هستین و هوامون رو دارین.

به خدا توکل کنین، خوب به اطرافتون نگاه کنین، دل دریایی داشته باشین، خوبی کنین قطعا خوبی ها و افراد خوب به گرد شما جمع خواهند شد.

آرزوی شادترین لحظات رو برای همه شما دارم. لطفا نظرتون و پیشنهادتون رو پیرامون پیشنهاد من در بخش نظرات ارسال کنین. تا پاسخ کامل تری به این درخواست بدیم.

۸

با وارد کردن آدرس ایمیلتون عضو خبرنامه دونفره بشین تا ما مطالب و آموزش های جدید رو خودکار و رایگان براتون ارسال کنیم.

مطالب جدید » برترین ها

مطالب جدید » انتخاب سردبیر